با سايه ام به جای تو حرف می زدم امروز که هوا ابری است تنهای تنهايم!

دلت که تنگ شد سکوت کن اين روزها هيچ کس دلتنگی را نمی فهمد!!!!!!!!!

سعی‌ کن آنقدر کامل باشی‌، که بزرگترین تنبیه تو برای دیگران، گرفتن خودت از آنها باشد.

و چقــــــدر دیر می فهمیم

که زندگــــــی

همین روزهاییست که منتظــــر گذشتنش هســتیم

در زندگي باران نباش كه فكر كنند خودت را با منت به شيشه ميكوبي ؛

 ابر باش تا منتظرت باشند كه بيايي

وا مانده ام که تا به کجا می توان گريخت از اين هميشه ها که ندارند باورم

حال مرا نپرس که هنجارها مرا مجبور می کنند بگويم که بهترم

خيلی وقت ها مهم ترين حرف ميان دو نفر همانی ست که هرگز به هم نمی گويند.

گاهی دلت می خواد همه بغض هات از توی نگاهت خونده بشن

می دونی که جسارت گفتن کلمه ها رو نداری

اما یه نگاه گنگ تحویل می گیری یا جمله ایی مثل :چیزی شده؟

اونجاست که بغضت رو با لیوان سکوت سر می کشی و با لبخندی سرد می گی: نه هیچی!

چترت را بگير چشم های من بزرگ شده ی بارانند.

من تو را دوست دارم.. دیگری تو را دوست دارد..

دیگری دیگری را دوست دارد.. و این چنین است که ما تنهاییم..