دق کـــــــردم...!

پشت خنده های تلــــــــخی که...

هیچگــاه کسی به آن شک نکرد...

از درد های کوچک است که آدم می نالد !

وقتی ضربه سهمگین باشد ، لال می شوی . . .

میگن گشنگی نکشیدی که عاشقی یادت بره...

روزه گرفتم فراموشم نشدی


شدی دعای سر افطارم . . . .

آدم ها لالت می کنند...

بعد هی می پرسند...

چرا حرف نمی زنی؟؟!

این خنده دارترین نمایشنامه ی دنیاست...!

روان شناس هم دیوانه شد!

وقتیکه چندلحظه سکوتم رابرایش معناکردم!

تنهــــایــی یعـــنی:

                                                                                                  ساعـــت هــا ســـَرت را روی میـــز بگـــذاری،

و بیـــن ایـــن همـــه آدمـــ کهــ کنـــارت هســـتند،
                                                                                                   کســــی حـــتی نگـــوید: "چه مرگت است؟

این دردنوشته ها

نه دلنشین اندنه زیبا

یک مشت حرف زخم خورده اند

که بغض دارند....

خـُבآیـآ ...

آغــوشـَت رآ امشـَب بـہ مـَن مـے בَهـے ؟

بـَرآے گـُفـتـَن ... چیــزے نـَבآرَم

امـآ بـَرآے شـنـُفـتـَنِ حـَرف هـآے تـو ... گـوش بسـیآر

.مـے شـَوَב مـَن بـُغـض كـُنـَم ..

تـو بگــویـے : مـَگـَر خـُבآیـَت نـَبآشـَב كـہ اینگـونـہ بـُغـض كـُنـے

مـے شـَوَב مـَن بـگــویـَ ـم خـُבآیـآ ...؟

تـو بگــویـے : جـآنِ دِل ...

مـے شـَوَב بیـآیــے ؟

تــَــــــمـَــــــــــنـ ـــــآ مـے كـُنـَ ـم ...